Παραγραφή δεκαετής (10 ετής) των Αξιώσεων
του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και ήδη e-ΕΦΚΑ
για Bεβαίωση και Eπιβολή Aσφαλιστικών Eισφορών ή και Kυρώσεων για παράβαση των σχετικών διατάξεων (άρθρ. 27 παρ. 6 του α.ν. 1846/1951 (Α’ 179), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 παρ. 2 του ν. 2972/2001 (Α’ 291)
Απαιτείται εντός της θεσπιζόμενης προθεσμίας παραγραφής ΟΧΙ μόνον ηΈΚΔΟΣΗ της ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ αλλά και η ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΑΥΤΗΣ στοπρόσωπο σε βάρος του οποίου χωρεί ο καταλογισμός
Σημειωτέον ότι με την υπ΄αριθ. 1833/2021 απόφαση της Ολομέλειας τουΣυμβουλίου Επικράτειας η διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 95 του ν. 4387/2016
κρίθηκε ότι αντίκειται στην κατοχυρωμένη στο άρθρο 25 παρ. 1 εδ. δ’ τουΣυντάγματος αρχή της αναλογικότητας, καθόσον χρόνος παραγραφής 20 ετών
δεν συνιστά εύλογη διάρκεια της οικείας προθεσμίας, η οποία απαιτείται να είναι σχετικά σύντομη.
Ενώ με την ίδια ως άνω απόφαση η ανωτέρω διάταξη αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου κατά το μέρος που η 20ετής παραγραφή ισχύει αναδρομικά και για απαιτήσεις που είχαν γεννηθεί έως την έναρξη ισχύος της νέας διάταξης υπαγόμενες στην προβλεπόμενη εδώ και δεκαετίες 10ετή παραγραφή και δεν είχαν ακόμη παραγραφεί.
Ακύρωση των από 16.10.2024 προσβαλλομένων κατασχετήριων εγγράφων του Διευθυντή της Περιφερειακής Διεύθυνσης ΚΕΑΟ Πειραιώς, Β. και Ν. Αιγαίου του e-ΕΦΚΑ καθόσον αυτά μη νόμιμα εκδόθηκαν αφού αφορούν παραγεγραμμένεςαξιώσεις. Δεκτή η ανακοπή του προσφεύγοντος – ανακόπτοντος κατά των κατασχετήριων εγγράφων του Προϊσταμένου της Περιφερειακής Διεύθυνσης του ΚΕΑΟ Πειραιώς, Β. και Ν. Αιγαίου του e-ΕΦΚΑ, εις χείρας τρίτων (πιστωτικών ιδρυμάτων) για την αναγκαστική είσπραξη ληξιπρόθεσμων ασφαλιστικών οφειλών της ομόρρυθμης εταιρίας που λύθηκε στις 5/7/2006 της οποίαςο προσφεύγων-ανακόπτων υπήρξε ομόρρυθμος εταίρος Η κατωτέρω δημοσιευόμενη απόφαση κατέστη αμετάκλητη λόγω μη άσκησης ενδίκων μέσων από τον καθ΄ου.
Απόφ. 10ου Μον. Διοικ.Πρωτ.Πειρ. Α 1970/2025
Πρόεδρος: Τριαντάφυλλος Ζολώτας, Πρωτοδίκης ΔΔΔικηγόροι: Αναστάσιος- Βασίλειος Ασημακόπουλος – Σεβαστή Πειραντάκου
Κείμενο Απόφ. 10ου Μον.Διοικ.Πρωτ.Πειρ. Α 1970/2025
Η κρίση του Δικαστηρίου είναι η εξής:1. Επειδή, με το κρινόμενο ένδικο βοήθημα, το οποίο επιγράφεται «ανακοπή», αλλά, κατ’ ορθή εκτίμηση του περιεχομένου του, αποτελεί Προσφυγή-ανακοπή, για την άσκηση της οποίας, κατόπιν τήρησης της διαδικασίας του 139Α του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ, ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999, Α’ 97), καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (ηλεκτρονικά παράβολα με κωδικούς πληρωμής ____ ), ζητείται: α) κατά το μέρος που αποτελεί Προσφυγή, η ακύρωση: 1) των … και …/2007 Πράξεων Επιβολής Εισφορών (ΠΕΕ) του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αμφιάλης, κατά το μέρος που με αυτές επιβλήθηκαν σε βάρος της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «Π. Γ.-Ρ. Α. Ο.Ε.» εισφορές ποσού 4.877,… και 1.373,17 ευρώ, αντίστοιχα, 2) της …/2014 Πράξης Επιβολής Προστίμου Ακαταχώριστων Εργαζομένων (ΠΕΠΑΕ), της …/2014 ΠΕΕ και της …/2014 Πράξης Επιβολής Πρόσθετης Επιβάρυνσης Εισφορών (ΠΕΠΕΕ) του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Δραπετσώνας, με τις οποίες επιβλήθηκαν σε βάρος της ανωτέρω εταιρείας πρόστιμο, εισφορές και πρόσθετη επιβάρυνση Εισφορών, ποσού 500, 4.967,11 και 1.490,17 ευρώ, αντίστοιχα, και β) κατά το μέρος που αποτελεί ανακοπή, η ακύρωση των … και ../16.10.2024 κατασχετήριων εγγράφων του Διευθυντή της Περιφερειακής Διεύθυνσης ΚΕΑΟ Πειραιώς, Β. και Ν. Αιγαίου του e-ΕΦΚΑ για την αναγκαστική είσπραξη εις χείρας, αντίστοιχα, των ανώνυμων εταιρειών με τις επωνυμίες «ALPHA BANK ΑΕ», «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ» και «ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ», ως τρίτων, των ανωτέρω απαιτήσεων του καθ’ ου, συνολικού ύψους συμπεριλαμβανομένων προσαυξήσεων) 34.165,25 ευρώ, κατά της προαναφερθείσας ομόρρυθμης εταιρείας, της οποίας ο προσφεύγων-ανακόπτων υπήρξε ομόρρυθμος εταίρος.
2. Επειδή, στο άρθρο 22 του Εμπορικού Νόμου (β.δ. της 19 Απριλίου / 1 Μαΐου 1835, Α’ 15), οι διατάξεις του οποίου ίσχυαν κατά τον κρίσιμο χρόνο, οριζόταν ότι: «Οι ομόρρυθμοι συνεταίροι, οι αναφερόμενοι εις το καταστατικόν της εταιρίας έγγραφον, υπόκεινται αλληλεγγύως εις όλας τας υποχρεώσεις της εταιρείας, αν και υπογεγραμμένος παρ’ ενός μόνου των συνεταίρων, υπό την εμπορικήν όμως επωνυμίαν». Εξάλλου, στο άρθρο 64 παρ.
1 του ΚΔΔ, υπό τον τίτλο «Ενεργητική Νομιμοποίηση», ορίζεται ότι: «Προσφυγή μπορεί να ασκήσει εκείνος: α) ο οποίος έχει άμεσο, προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον, ή β) στον οποίο αναγνωρίζεται τέτοιο δικαίωμα από ειδική διάταξη νόμου». Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι κατά Πράξης η οποία έχει εκδοθεί στο όνομα λυθείσας ομόρρυθμης εταιρείας και έχει κοινοποιηθεί στους κατά τον χρόνο λύσης της εταιρείας ομόρρυθμους εταίρους, ώστε να καταστούν άμεσοι οφειλέτες (πρβλ. ΣτΕ 2999/2006), νομιμοποιούνται να ασκήσουν Προσφυγή ενώπιον του διοικητικού πρωτοδικείου της έδρας της εταιρείας και οι ομόρρυθμοι εταίροι. Μπορούν δε να ασκήσουν την Προσφυγή είτε όλοι μαζί είτε ορισμένοι από αυτούς είτε και ο καθένας χωριστά και να ζητήσουν την ακύρωση ή τροποποίηση της καταλογιστικής Πράξης (πρβλ. ΣτΕ 1196-1198/2024, 1728/2023). 3. Επειδή, το άρθρο 27 παρ. 6 του α.ν. 1846/1951 (Α’ 179), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 παρ. 2 του ν. 2972/2001 (Α’ 291), ορίζει τα εξής: «Το δικαίωμα του Ι.Κ.Α., για τη βεβαίωση σε ευρεία έννοια όλων των χρηματικών απαιτήσεών του, καθώς και των απαιτήσεων των φορέων, κλάδων ή λογαριασμών των οργανισμών κοινωνικής πολιτικής των οποίων τις εισφορές συνεισπράττει το Ι.Κ.Α., υπόκειται σε δεκαετή παραγραφή η οποία αρχίζει από την πρώτη ημέρα του επόμενου έτους από εκείνο μέσα στο οποίο παρασχέθηκε η ασφαλιστέα εργασία ή υπηρεσία. … Το δικαίωμα του Ι.Κ.Α. προς είσπραξη όλων των χρηματικών απαιτήσεών του, καθώς και των απαιτήσεων των φορέων, κλάδων ή λογαριασμών των οργανισμών κοινωνικής πολιτικής, των οποίων τις εισφορές συνεισπράττει το Ι.Κ.Α., παραγράφεται μετά δεκαετία από τη λήξη του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο βεβαιώθηκε υπό στενή έννοια (ταμειακά). …». Επιπλέον, ο ν. 4387/2016 (Α’ 85/12.5.2016) όριζε στο άρθρο 95 παρ. 1, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή του με το άρθρο 6 παρ. 1 του ν. 4997/2022 (Α’ 219), ότι: «Από την έναρξη ισχύος του παρόντος, οι απαιτήσεις των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης που εντάσσονται στον Ε.Φ.Κ.Α. από μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές υπόκεινται σε εικοσαετή παραγραφή, που αρχίζει από την πρώτη μέρα του επόμενου έτους εντός του οποίου παρασχέθηκε η ασφαλιστέα εργασία ή υπηρεσία. Η ρύθμιση αυτή δεν εφαρμόζεται στις ήδη παραγεγραμμένες, κατά τις ισχύουσες κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος διατάξεις, απαιτήσεις. Η παραγραφή των απαιτήσεων που έχουν γεννηθεί έως την έναρξη ισχύος της παρούσας διάταξης αλλά δεν έχουν υποπέσει σε παραγραφή κατά την έννοια του προηγούμενου εδαφίου, ορίζεται εικοσαετής και άρχεται από την πρώτη μέρα του επόμενου έτους εντός του οποίου παρασχέθηκε η ασφαλιστέα εργασία ή υπηρεσία». Με τη 1833/2021 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου Επικράτειας, η ανωτέρω διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 95 του ν. 4387/2016 κρίθηκε ότι αντίκειται στην κατοχυρωμένη στο άρθρο 25 παρ. 1 εδ. δ’ του Συντάγματος αρχή της αναλογικότητας, καθόσον χρόνος παραγραφής είκοσι ετών δεν συνιστά εύλογη διάρκεια της οικείας προθεσμίας, η οποία απαιτείται να είναι σχετικά σύντομη. Περαιτέρω, κατά τα κριθέντα με την ίδια απόφαση, η ανωτέρω διάταξη αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου κατά το μέρος που η εικοσαετής παραγραφή ισχύει αναδρομικά, δηλαδή και για απαιτήσεις που είχαν γεννηθεί έως την έναρξη ισχύος της νέας διάταξης, υπαγόμενες στην προβλεπόμενη εδώ και δεκαετίες δεκαετή παραγραφή και δεν είχαν ακόμη παραγραφεί. Κατόπιν δε της ως άνω κρίσης περί της αντισυνταγματικότητας του γενικού κανόνα περί εικοσαετούς παραγραφής, το κενό που καταλείπεται στη ρύθμιση, δεδομένου ότι δεν υφίσταται προϋφιστάμενο δίκαιο που να ρυθμίζει κατά τρόπο ενιαίο το ζήτημα, λόγω και της σαφούς βούλησης του νομοθέτη να θεσπίσει κοινή ρύθμιση για την παραγραφή των αξιώσεων καταβολής Ασφαλιστικών Εισφορών του συνόλου των εντασσόμενων στον ΕΦΚΑ (και ήδη e-ΕΦΚΑ) φορέων, πρέπει να πληρωθεί με την εφαρμογή του κανόνα της δεκαετούς παραγραφής κατά το προϊσχύσαν δίκαιο για τις επίμαχες αξιώσεις καταβολής Ασφαλιστικών Εισφορών του τέως ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ο οποίος, άλλωστε, έως την ίδρυση του ΕΦΚΑ, υπήρξε ο μεγαλύτερος φορέας κύριας ασφάλισης μισθωτών της χώρας. Εξάλλου, όπως έχει κριθεί, από την αρχή της φανερής δράσης της Διοίκησης, η οποία συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1, 2 και 3, 66 παρ. 1, 93 παρ. 2 του Συντάγματος (ΣτΕ 3319/2010 Ολομ., πρβλ. ΣτΕ …8/1973, 2386/1970 Ολομ.), απορρέει ο κανόνας ότι δυσμενής ατομική διοικητική πράξη που κατά νόμο δεν δημοσιεύεται, δεν επιφέρει τα έννομα αποτελέσματά της έναντι εκείνου τον οποίο αφορά, παρά μόνον από την κοινοποίησή της προς αυτόν, ή τουλάχιστον από τότε που αυτός έλαβε πλήρη γνώση, δίχως η κοινοποίηση να καθίσταται συστατικό στοιχείο της Πράξης (ΣτΕ 616- 618/2021, 602/2003 Ολομ.). Συνακόλουθα και προκειμένου οι ρυθμίσεις περί (της διάρκειας, της έναρξης και λήξης, των περιπτώσεων διακοπής και αναστολής) της παραγραφής, ήτοι το πλέγμα των κανόνων που συνθέτουν συνολικά το ρυθμιστικό πλαίσιο της παραγραφής (πρβλ. ΔΕΕ, απόφαση της 28.3.2019, Cogeco Communications, C-637/17, σκ. 45, 47, 48), να εκπληρώνουν τις απαιτήσεις των ως άνω αρχών της φανερής δράσης της Διοίκησης και της
ασφάλειας δικαίου, πρέπει να εξαρτούν τη διακοπή (και άρα την τήρηση) της προθεσμίας παραγραφής από γεγονός γνωστό στον διοικούμενο, τέτοιο δε γεγονός δεν συνιστά μόνη η έκδοση της καταλογιστικής Πράξης (ΣτΕ 618/2021 Ολομ.). Ως εκ τούτου, προκειμένου να μην παραγραφεί η αξίωση του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και ήδη e-ΕΦΚΑ για βεβαίωση και επιβολή Ασφαλιστικών Εισφορών ή/και κυρώσεων για παράβαση των σχετικών διατάξεων, πρέπει, εντός της θεσπιζόμενης προθεσμίαςπαραγραφής, όχι μόνον να εκδίδεται η καταλογιστική πράξη αλλά και να γίνεται κοινοποίηση αυτής στο πρόσωπο σε βάρος του οποίου χωρεί ο καταλογισμός. Διότι σε αντίθετη περίπτωση η τήρηση της προθεσμίας παραγραφής, μετά την πάροδο της οποίας δεν είναι νόμιμη η έκδοση της οικείας καταλογιστικής Πράξης, συναρτάται προς γεγονός άγνωστο στον διοικούμενο και επέρχεται πριν από την κοινοποίηση της Πράξης
σε αυτόν ή έστω την εκ μέρους του γνώση αυτής, κατά παράβαση των επιταγών της αρχής της φανερής δράσης της Διοίκησης (βλ. ΔΕφΠειρ 1390, 772/2022, ΔΕφΘεσσ 625/2023, ΔΕφΠατρ 496, 493/2023, πρβλ. ΣτΕ 616-618/2021 Ολομ.). Επιπροσθέτως, στο άρθρο 242 του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α’ 164) ορίζεται ότι: «Η προθεσμία λήγει όταν περάσει ολόκληρη η τελευταία ημέρα και, αν είναι κατά το νόμο εορτάσιμη, όταν περάσει ολόκληρη η επόμενη εργάσιμη» και στο άρθρο 243 εδ. γ’ ότι: «Προθεσμία που έχει προσδιοριστεί σε χρόνια λήγει μόλις περάσει η αντίστοιχη ημερομηνία του τελευταίου χρόνου». Τέλος, στο άρθρο 27 παρ. 7α του α.ν. 1846/1951, όπως προστέθηκε με την παρ. 8 του άρθρου 2 του ν. 2556/1997 (Α’ 270), ορίζεται ότι: «Οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 4 του άρθρου 87 του ν. 2362/1995, περί αναστολής παραγραφής των απαιτήσεων του Δημοσίου … εφαρμόζονται ανάλογα και στο Ι.Κ.Α.». Το δε άρθρο 87 του ν. 2362/1995, το οποίο, ακόμα και μετά την κατάργησή του με το άρθρο 177 του ν. 4270/2014 (Α’ 143), εξακολουθεί να ισχύει για τις απαιτήσεις του Δημοσίου που είχαν βεβαιωθεί προς είσπραξη έως τις 31.12.2014 (βλ. άρθρο 183 παρ. 2 περ. γ’ εδ. α’ του ν. 4270/2014), ορίζει ότι: «1. Η παραγραφή των απαιτήσεων του Δημοσίου αναστέλλεται για τους λόγους που προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία. 2 Η παραγραφή αυτή αναστέλλεται επίσης: α) … β) Για χρονικό διάστημα ίσο με το χρόνο κατά τον οποίο έχει εμποδισθεί το Δημόσιο να επιδιώξει την είσπραξη του χρέους με αναγκαστικά μέτρα, λόγω αναστολής εκτελέσεως που έχει χορηγηθεί με διάταξη νόμου. …». 4. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Με τα 13935/16.10.2024, 13936/16.10.2024 και 1…/16.10.2024 κατασχετήρια έγγραφα του Προϊσταμένου της Περιφερειακής Διεύθυνσης του ΚΕΑΟ Πειραιώς, Β. και Ν. Αιγαίου του e-ΕΦΚΑ, επιβλήθηκε,- αντίστοιχα, εις χείρας των πιστωτικών ιδρυμάτων με τις επωνυμίες «ALPHA BANK ΑΕ», «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ» και «ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ», ως τρίτων, κατάσχεση σε όσα έκαστο οφείλει ή μέλλει να οφείλει στον προσφεύγοντα-ανακόπτοντα ή βρίσκονται εις χείρας του από οποιαδήποτε αιτία λόγω ιδιότητας ή λόγω συναλλαγών με τον προσφεύγοντα-ανακόπτοντα, για την αναγκαστική είσπραξη ληξιπρόθεσμων Ασφαλιστικών οφειλών της λυθείσας στις 5.7.2006 ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «Π. Γ.-Ρ. Α. ΟΕ», της οποίας ο προσφεύγων-ανακόπτων υπήρξε ομόρρυθμος εταίρος. Ειδικότερα, οι εν λόγω οφειλές, συνολικού ποσού 34.165,25 ευρώ (13.207,86 ευρώ κύρια οφειλή, πλέον πρόσθετων τελών 20.957,39 ευρώ), προέρχονται από τις ακόλουθες πράξεις: α) …/2007 ΠΕΕ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αμφιάλης, ποσού 9.133,22 ευρώ, η οποία αφορά το χρονικό διάστημα 1.6.2005 έως 31.5.2006, β) …/2007 Πράξεων Επιβολής Εισφορών (ΠΕΕ) της ίδιας αρχής, ποσού 1.397,93 ευρώ, η οποία αφορά το χρονικό διάστημα 1.3.2005 έως 31.5.2006, γ) …/2014 ΠΕΠΑΕ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Δραπετσώνας, ποσού 500 ευρώ, η οποία αφορά το χρονικό διάστημα 1.11.2004 έως 30.11.2004, δ) …/2014 ΠΕΕ της ίδιας αρχής, ποσού 4.967,11 ευρώ, η οποία αφορά το χρονικό διάστημα 1.11.2004 έως 30.4.2006, και ε) της …/2014 ΠΕΠΕΕ της ίδιας αρχής, ποσού 1.490,17 ευρώ, η οποία αφορά το χρονικό διάστημα 1.11.2004 έως 30.4.2006. Οι οφειλές που αντιστοιχούν στις υπό στοιχεία α’ και β’ πράξεις βεβαιώθηκαν ταμειακά με την …/18.5.2007 πράξη ταμειακής βεβαίωσης και οι υπόλοιπες με την …/17.12.2014 πράξη ταμειακής βεβαίωσης. Εξάλλου, οι … και …/2007 ΠΕΕ επιδόθηκαν στις 27.4.2007, όπως προκύπτει και από την υπογραφή του παραλαβόντος εργοδότη, που έχει τεθεί κάτω από τη σημείωση της ημερομηνίας επίδοσης στις αντίστοιχες πράξεις. Αντίθετα, όσον αφορά τις υπόλοιπες πράξεις, ήτοι τις …/2014 ΠΕΠΑΕ, …/2014 ΠΕΕ και …/2014 ΠΕΠΕΕ, το καθ’ ου, με την από 17.3.2025 έκθεση απόψεων, όπως αναπτύσσεται με το νομίμως κατατεθέν στις 11.4.2025 υπόμνημα, δεν ισχυρίζεται καν ότι κοινοποιήθηκαν – ούτε, άλλωστε, προκύπτει κοινοποίησή τους από τα στοιχεία του φακέλου- αλλά μόνο ότι οι σχετικές αξιώσεις βεβαιώθηκαν ταμειακά στις 17.12.2014 και ότι στις 19.3.2024 εκδόθηκε και απεστάλη η 556/2024 ατομική ειδοποίηση για όλες τις ένδικες οφειλές. 5. Επειδή, δεδομένου ότι δεν προκύπτει πως οι … και …/2007 ΠΕΕ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αμφιάλης και οι …/2014 ΠΕΠΑΕ, …/2014 ΠΕΕ και …/2014 ΠΕΠΕΕ του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Δραπετσώνας κοινοποιήθηκαν νομίμως στον ίδιο τον προσφεύγοντα-ανακόπτοντα, αυτός δεν νομιμοποιείται ενεργητικά, σύμφωνα με τις διατάξεις που παρατέθηκαν και ερμηνεύθηκαν στη σκέψη 2, να ασκήσει προσφυγή για την ακύρωσή τους και, επομένως,κατά το μέρος αυτό το κρινόμενο ένδικο βοήθημα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο. Δεδομένου, ωστόσο, ότι το ένδικο βοήθημα κατά τα λοιπά, ήτοι κατά το μέρος που αποτελεί ανακοπή, ασκείται εμπροθέσμως και εν γένει παραδεκτώς, πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω.
6. Επειδή, ο προσφεύγων-ανακόπτων, με το κρινόμενο ένδικο βοήθημα, όπως αναπτύσσεται με το νομίμως κατατεθέν στις 11.4.2025 υπόμνημα, ζητεί την ακύρωση των προσβαλλόμενων κατασχετήριων εγγράφων, προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ότι οι αξιώσεις του καθ’ ου προς βεβαίωση και είσπραξη των επίδικων οφειλών έχουν παραγραφεί.
Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι η αξίωση του καθ’ ου προς είσπραξη των οφειλών που προέρχονται από τις … και …/2007 ΠΕΕ παραγράφηκε, εν πάση περιπτώσει, στις 28.4.2017, ήτοι δέκα έτη μετά την επίδοσή τους, η δε αξίωση προς βεβαίωση των Οφειλών που αφορούν οι …/2014 ΠΕΠΛΕ, …/2014 ΠΕΕ και …/2014 ΠΕΠΕΕ παραγράφηκε την 1.1.2017, δηλαδή την πρώτη ημέρα του επόμενου έτους από εκείνο εντός του οποίου παρασχέθηκε η ασφαλιστέα εργασία (2006), δεδομένου ότι οι εν λόγω καταλογιστικές πράξεις δεν κοινοποιήθηκαν ποτέ.
Το καθ’ ου αποδέχεται ότι η αξίωσή του προς είσπραξη των Οφειλών που βεβαιώθηκαν με τις … και …/2007 ΠΕΕ έχει παραγραφεί, δηλώνει μάλιστα (σελ. 6 της έκθεσης απόψεων, σχ. και το προσκομισθέν από τον προσφεύγοντα-ανακόπτοντα, 384421/17.3.2025 έγγραφο με θέμα «Απάντηση σε αίτησή σας σχετικά με έλεγχο παραγραφής οφειλής») ότι «προέβη στις 11-03-2025 στην παραγραφή τους και στον περιορισμό των κατασχετηρίων … στο διαμορφωμένο πλέον ποσό οφειλής 16.394,58 ευρώ». Αντίθετα, ζητεί την απόρριψη του εξεταζόμενου λόγου κατά τα λοιπά, υποστηρίζοντας ότι οι αξιώσεις που πηγάζουν από τις …/2014 ΠΕΠΑΕ, …/2014 ΠΕΕ και …/2014 ΠΕΠΕΕ βεβαιώθηκαν ταμειακά στις 17.12.2014, ότι στις 19.3.2024 εκδόθηκε και απεστάλη με συστημένη επιστολή η 556/2024 ατομική ειδοποίηση για όλες τις ένδικες οφειλές, η οποία επεστράφη ως αζήτητη, αλλά τεκμαίρεται, βάσει της Φ.8000/οικ.25379/312 υπουργικής απόφασης (Β’ 2699/23.10.2013), πως έχει νομίμως κοινοποιηθεί μετά την παρέλευση 15 ημερών, καθώς και ότι στις 16.10.2024 επιβλήθηκε αναγκαστική κατάσχεση εις χείρας πιστωτικών ιδρυμάτων για όλες τις ένδικες οφειλές, εισπράχθηκαν δε σχετικά ποσά στις 23.10.2024, 4.11.2024 και 21.2.2025, ενώ για τον υπολογισμό της προθεσμίας παραγραφής πρέπει να συνεκτιμηθεί και το διάστημα αναστολής λήψης μέτρων εκτέλεσης λόγω capital control (από 28.6.2015 έως 31.10.2015) και covid-19. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του προσκομίζει, μεταξύ άλλων, αντίγραφο της 556/2024 ατομικής ειδοποίησης ληξιπρόθεσμων Οφειλών της Περιφερειακής Διεύθυνσης ΚΕΑΟ Πειραιώς, Β. και Ν. Αιγαίου του e-ΕΦΚΑ, με την οποία κλήθηκε η ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «Π. Γ.- Ρ. Α. Ο.Ε.» να ρυθμίσει ή να εξοφλήσει οφειλή 500 ευρώ προερχόμενη από τη …/2014 ΙΊΕΠΑΕ.
7. Επειδή, κατ’ αρχάς, μεταξύ των στοιχείων του φακέλου δεν περιλαμβάνεται οποιοδήποτε έγγραφο από το οποίο να προκύπτει ότι το καθ’ ου, με την έκδοση νεότερης πράξης, περιόρισε τις ένδικες αξιώσεις του λόγω μερικής παραγραφής τους. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν συντρέχει περίπτωση (εν μέρει) κατάργησης της δίκης, κατ’ άρθρο 142 παρ. 1 του ΚΔΔ. Εξάλλου, με τα ανωτέρω δεδομένα, η δεκαετής παραγραφή της αξίωσης του καθ’ ου προς είσπραξη των χρηματικών απαιτήσεων που απορρέουν από τις … και …/2007 ΠΕΕ, οι οποίες βεβαιώθηκαν ταμειακά στις 18.5.2007, άρχισε, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 27 παρ. 6 εδ. γ’ του α.ν. 1846/1951, από τη λήξη του οικείου (οικονομικού) έτους (2007) και έληξε —κατόπιν συνυπολογισμού του διαστήματος αναστολής της παραγραφής λόγω αναστολής της διενέργειας πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης εξαιτίας των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων [διάρκεια αναστολής από 28.6.2015 έως 31.10.2015, βλ. από 14.7.2015 ΠΝΠ (Α’ 79), ΚΥΑ 49214/21.7.2015 (Β’ 1525), ΚΥΑ 57382/31.7.2015 (Β’ 1620), ΚΥΑ 57384/31.8.2015 (Β’ 1867), ΚΥΑ 70905/29.9.2015 (Β’ 2110)]— στις 7.5.2018 (λόγω Κυριακής αργίας της 6.5.2018), αφού δεν μεσολάβησε άλλο ανασταλτικό ή διακοπτικό (όπως η αποστολή ατομικής ειδοποίησης ή η διενέργεια οποιοσδήποτε Πράξης εκτέλεσης) γεγονός. Επιπλέον, η παραγραφή των αξιώσεων του καθ’ ου προς εν ευρεία εννοία βεβαίωση των Οφειλών που αφορούν οι …/2014 ΠΕΠΑΕ, …/2014 ΠΕΕ και …/2014 ΠΕΠΕΕ άρχισε, κατ’ άρθρο 27 παρ. 6 εδ. α’ του α.ν. 1846/1951, την πρώτη ημέρα του επόμενου έτους από εκείνο μέσα στο οποίο παρασχέθηκε η ασφαλιστέα εργασία. Εφόσον, λοιπόν, οι αξιώσεις για τις οποίες εκδόθηκε η …/2014 ΠΕΠΑΕ αφορούν το χρονικό διάστημα από 1.11.2004 έως 30.11.2004 και εκείνες για τις οποίες εκδόθηκαν οι …/2014 ΠΕΕ και …/2014 ΠΕΠΕΕ το χρονικό διάστημα από 1.11.2004 έως 30.4.2006, η δεκαετής παραγραφή άρχισε, αντίστοιχα, από 1.1.2005 για την πρώτη αξίωση και από 1.1.2005, 1.1.2006 και 1.1.2007 για τις υπόλοιπες, ανάλογα με το ειδικότερο χρονικό διάστημα το οποίο αυτές αφορούσαν. Έληξε δε, σύμφωνα με τις διατάξεις που παρατέθηκαν και ερμηνεύθηκαν στη σκέψη 3 και συνεκτιμωμένων των νόμιμων αργιών, στις 2.1.2015, 4.1.2016 και 2.1.2017 αντίστοιχα, δεδομένου ότι το καθ’ ου δεν επικαλείται, πολλώ μάλλον δεν προσκομίζει οποιοδήποτε στοιχείο για να αποδείξει ότι κοινοποιήθηκαννομίμως (και δη εντός των προειρημένων προθεσμιών) οι …/2014 ΠΕΠΕΕ, …/2014 ΠΕΕ και …/2014 ΠΕΠΕΕ, ούτε, εν πάση περιπτώσει, προκύπτει ότι ο προσφεύγων-ανακόπτων είχε λάβει πλήρη γνώση των ανωτέρω καταλογιστικών πράξεων μέχρι τις προαναφερθείσες ημερομηνίες. Κατόπιν αυτών, μη νομίμως εκδόθηκαν τα προσβαλλόμενα κατασχετήρια έγγραφα, αφού αφορούν παραγεγραμμένες αξιώσεις. Για τον λόγο αυτό πρέπει, κατά τα βασίμως προβαλλόμενα με το κρινόμενο δικόγραφο, να ακυρωθούν, ενώ παρέλκει ως αλυσιτελής η εξέταση των λοιπών λόγων ανακοπής. 8. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν, το κρινόμενο ένδικο βοήθημα πρέπει να απορριφθεί κατά το μέρος που αποτελεί Προσφυγή, αλλά να γίνει δεκτό κατά το μέρος που αποτελεί ανακοπή και να ακυρωθούν τα … και 1…/16.10.2024 κατασχετήρια έγραφα του Διευθυντή της Περιφερειακής Διεύθυνσης ΚΕΑΟ Πειραιώς, Β. και Ν. Αιγαίου του e-ΕΦΚΑ. Τέλος, μέρος του καταβληθέντος παράβολου, ποσού 100 ευρώ, πρέπει να αποδοθεί στον προσφεύγοντα- ανακόπτοντα και το υπόλοιπο, ποσού 100 ευρώ, να καταπέσει υπέρ του Δημοσίου (άρθρο 277 παρ. 9 εδ. γ’ του ΚΔΔ), ενώ τα δικαστικά έξοδα συμψηφίζονται μεταξύ των διαδίκων λόγω της εν μέρει νίκης και της εν μέρει ήττας τους (άρθρ. 275 παρ. 1 εδ. γ’ του ΚΔΔ).
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Απορρίπτει την προσφυγή.
Δέχεται την ανακοπή.
Ακυρώνει τα … … και …/16.10.2024 κατασχετήρια έγγραφα του Διευθυντή της Περιφερειακής
Διεύθυνσης ΚΕΑΟ Πειραιώς, Β. και Ν. Αιγαίου του e-ΕΦΚΑ.
Διατάσσει την απόδοση στον προσφεύγοντα-ανακόπτοντα μέρους του καταβληθέντος
παράβολου, ποσού εκατό (100) ευρώ, και την κατάπτωση του υπόλοιπου ποσού, εκατό (100)
ευρώ, υπέρ του Δημοσίου.
Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.
Η απόφαση δημοσιεύθηκε στον Πειραιά σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του
Δικαστηρίου τούτου στις 5.6.2025